โห..ไรอ่ะ

มาจั่วไว้รูปเดียว กำ

ก่อนหน้านี้ฝนตกตลอดแต่วันที่ขึ้นฝนหยุดให้เพราะมีป้าทำพิธีไล่ฝนให้

แต่ความชุ่มชื้นก็ยังมีให้เห็นตลอด

อ้าว หนอยยยย....เจ้าวู๊ดแมง เล่นตรูตะหัวเรื่องเลยเหรอ....

ป้าเป้อ ที่ไหนไปกัน....ในทริป หนุ่ม ๆ สาว ๆ ทั้งน้านนนน ชิมิ ชิมิ 

จนมีคนออกอาการ

ป้าอย่าเข้ามานะผมสู้

ช่าย...ป้าน่ะสาวที่สุดแล้ว ...สาวเหลือน้อยที่สุด....กร๊ากกกกกก

รักนะ  จุ๊บ จุ๊บ...อิอิ

....

แล้วเมื่อถึงยอดเขา

ชอบมุมนี่มาก

แต่กลัวมุมนี้

กลัวเป็นเงี้ย

บ้านเราในวันนั้น (ห้องนอน)

เจี๊ยกกกกก ..... เอากะเขาด้วย อาคุงแม่ซานน....

ห้องนั้งเล่น

ห้องครัว

สวนดอกไม้

ห้องอาบน้ำ

ส้วม

สนามเด็กเล่น

ส้วมอยู่สูงจังอ่ะ  มือใหม่อย่างกาผมอดใช้บริการเลย  

แจม เรื่องราว ธรรมชาติสร้างมิตรภาพ

สตูดีโอถ่ายรูป ณ ยอดเขาหางนาค

วอลเปเปอร์ขนาดมหึมาที่ธรรมชาติสรรสร้าง

เราเป็นน้องไหม่ด้วยใช่มั้ยนี่...

ว่าแล้วก็ลากยี่สิบรูป..จากเมมร้อยยี่แปดเมกาไบท์มาแจมมั่ง

จากเจ้าคอมแพค จูเนียร์ D 91

เดี๋ยวโดนดูถูกว่าไปไม่ถึงหางนาคา...

........................................................

บรรยากาศเช้าๆ..ขณะที่สาวๆกำลังแย่งห้องน้ำกันอุตลุต

เล็ดลอดย่องตามโก..ที่กำลังแบกบิกมาม่าไปยิงพระอาทิตย์อยู่ก่อนแล้ว

กดมาหนึ่งชอต ด้วยเจ้า D 91...เมมหายไปสองแม๊ก...พอแล้ว..

เดินโซเซ..เพราะแฮ้งค์จากเบียร์ฟรีสองขวดไปแก้แฮ้งด้วยชาร้อนๆ...

ปาท่องโก๋สีสวยแต่แพง..เลยนั่งดูอย่างเดียว...เสียเมมไปอีกสองเม๊ก

นั่งรอไปจ่ายตลาด..ตู้จดหมายที่หน้าเกสต์เฮ้าส์

สงสัยอารมณ์ดีเป็นนิจ..มัน 55 ตลอดเวลา..เลยทักทายมันในระยะประชิด..เสียค่าธรรมเนียมไปอีกสอง

เส้นทางขึ้นอภิมหาโคตะระยาก..ต้องเดินยี่สิบนาทีพักสองชั่วโมง

ใครว่าไปหางนาคใช้เวลาแป๊บเดียว...ขนาดเลยมื้อเที่ยงแล้วยังอยู่ตีนเขา..

แต่เอ๊ะ..แปลกคนเอาท์ดอร์.งไม่กินเที่ยงแฮะ..มีแต่หนุ่มๆที่ช่วยกันมวนยาเผาไล่ยุง

ตัวจริงเสียงจริง ได้ยินชื่อระบือนาม

นักเดินทาง ทำงานบนทางชัน

สองนายพรานล่าดอกไม้ด้วยเลน์กล้อง

ส่องธรรมชาติ พจญเมฆฝน เขียนเรื่องราว

ถึงด่านแรก..ฟ้าเปิดเห็นทะเลอันดามันกลางทะลุไปถึงหมู่เกาะคานารีในโมรอกโก

อิจฉาพวกเสื้อชมพูเสื้อส้ม...ได้ยินแต่นักลั่นชัตเตอร์เรียกใช้ให้ไปยืนเป็นแบบ...

จ่ายตังค์เค้ามั่งนะโก...นางแบบน่ะ

เอ๋าเจอชนกันเห็นๆ...ใครไปก่อนดีล่ะ..ลุงไม้

ลุงไม้ไปก่อนก็ได้..ผมเมมตั้งร้อยยี่สิบแปดเมก..รูปเยอะ..ถ่ายDraw มาทั้งนั้น...

อืม..นี่แล่ะสมคำร่ำลือที่ว่า...

ทะเลสวยต้องนั่งดูบนภูเขา...ภูเขาสวยต้องนั่งดูบนยานอะพอลโล่ 11(ต้องรุ่นนี้เท่านั้น เกิดไม่ทันต้องไปถามโก)

ถ้าไม่ได้มาทริปนี้เสียดายไปจนตาย...

ได้เห็นวิวทะเลงามๆ..

เห็นคนกินแอ๊บโซ...แบบคนหลงทะเลทรายมาเดือนกว่าแล้วพานพบน้ำครั้งแรก

เขายาจะแบกลิกอร์ไปฝากซักสองคนโฑ

เสียดาย