ดำน้ำตื้น เก็บขยะใต้ทะเลหาดในยาง

ผู้คนมากมาย ต่างพาลูกหลานมาพักผ่อนที่หาดในยาง

กลุ่มที่ว่านี้เป็นอาสาสมัครกู้ภัยทางทะเล ของสภากาชาดไทย และเป็นสมาชิกของเรา Phuket Outdoor dot Net ด้วยเช่นกัน คือ โจ๊ก มาศ และหนึ่ง (อย่าสับสน คนนี้น้าหนึ่งของน้องดรีม มะช่ายป้าหนึ่ง) มีเพื่อนใหม่อีกคน คือ เลิศ ทุกคนเห็นตรงกันว่า บริเวณหน้าหาดในยาง เป็นสถานที่ยอดนิยมของคนพื้นที่ พาลูกหลานไปเล่นน้ำ ปิกนิค ผักผ่อน เปลี่ยนบรรยากาศ แต่ท้องทะเลเต็มไปด้วยขยะทางการประกอบอาชีพประมง และการท่องเที่ยว ที่ได้เห็นเมื่อคราวมาฝึกอบรมครั้งสุดท้าย เห็นทีต้องรับการสังคายนาเสียบ้าง
 

วันก่อนเรามีเพื่อนสมาชิกคนหนึ่งแนะนำว่าเราควรมีกิจกรรมส่งเสริมสังคมบ้าง ซึ่งเป็นแนวคิดที่ดี แต่เท่าที่ดูศักยภาพของสมาชิกแล้ว เราคงไม่สามารถจัดขึ้นมาเองได้ นอกจากเข้าร่วมกิจกรรมที่หน่วยงานนั้นๆ จัดให้มีขึ้น แต่ก็มีเพื่อนกลุ่มหนึ่งเห็นด้วยกับการจัดกิจกรรมสร้างสรรสังคม แต่พวกเขาก็เป็นแค่กลุ่มคนเล็กๆ ที่ไม่มีแรงสนับสนุน ไม่ว่าจะอุปกรณ์หรือทุน แต่ด้วยใจศรัทธาอันแรงกล้า พวกเขาเป็นอาสาสมัครกู้ภัยทางทะเล สภากาชาดไทย และเป็นสมาชิกของเราด้วย คือ โจ๊ก มาศ และหนึ่ง โดยมีเพื่อนใหม่อีกหนึ่งคน คือ เลิศ แต่ละคนคิดเห็นตรงกันว่า บริเวณหน้าหาดในยาง เป็นสถานที่ยอดนิยมของคนพื้นที่ พาลูกหลานไปเล่นน้ำ ปิกนิค ผักผ่อน เปลี่ยนบรรยากาศ   ทุกคนตกลงร่วมกันว่า "วันเด็ก" นี้แหละ ฤกษ์ดี เริ่มจัดกิจกรรมเป็นครั้งแรก ด้วยอุปกรณ์ส่วนตัวที่แต่ละคนมี คือ หน้ากากและท่อดำน้ำ ตีนกบ ทุ่นขนาดเล็ก ถุงตาข่ายสำหรับใส่ขยะ ทุ่นไม่พอก็ใช้ถังน้ำขนาด 5 ลิตรเข้าเสริม นัดเจอกันที่หาดในยาง ช่วงบ่ายแก่ๆ
 

พร้อมแล้ว ไปกันเลย

เตรียมอุปกรณ์ให้เรียบร้อย

ไปกันแว๊ววววว  อ้าวแล้วป้าละ ไปงัย  ทุ่นส่วนตัว(ถังเปล่า)ไปเสียแล้ว

ว่ายน้ำไปได้ครึ่งทางหมดแรง เพราะไม่เตรียมตัวมาก่อน เลยต้องร้องเพลง "ถอยดีกว่า ไม่อาวดีกว่า" ไปเก็บข้างนอกไม่ได้ ก็เก็บมันตรงน้ำตื้นก็แล้วกัน เท่าที่นิ้วเท้าจะเกี่ยวได้ (เพราะดำน้ำทั้งหน้ากากไม่เป็น ... เศร้า)

ผ่านไปชั่วโมงกว่า บรรดาท่านอาสาก็กลับมาพร้อมขยะ ถึง 4 ถุง ... ดูหลักฐาน ส่วนป้า เก็บพวกถุงพลาสติก เศษผ้า และสายไฟ เท่าที่เท้าก็เกี่ยวถึง 555 น้ำมันขึ้นจนจะเต็มอยู่แล้ว เพื่อนใหม่ "เลิศ" ที่ตั้งใจไปด้วย ก็พลอยได้
สนุนสนานไปกับการดำน้ำ ระหว่างทางก็เต็มไปด้วยแหล่งปะการัง ฝูงปลานานาชนิด  "เลิศ" ถึงกับออกปากเลยทีเดียวว่า "คราวหน้าจะเอาเรือพลาสติกติดเครื่องหางยาวมาช่วย พร้อมลูกน้องมาสัก 4-5 คน"

น่าเสียดายที่เราไม่มีกล้องถ่ายรูปใต้น้ำ จึงไม่มีภาพความสวยงามตามแนวปะการังของหน้าหาดในยางมาฝาก
 

เมื่อสมาชิกกลับมารวมตัวกันแล้ว ก็เห็นร่วมกันว่า แม้กิจการรมน้ำตื้นแบบนี้ยังไม่สามารถหาทุนสนับสนุนได้ แต่ก็สามารถจัดให้มีขึ้นได้ตามกำลังความสามารถเท่าที่มี (เท่าที่คุณเห็นนั้นแหละ) เพราะทุกคนสามารถทำได้และ
ใช้อุปกรณ์ไม่มากไม่เหมือนการเก็บขยะในน้ำลึกที่จะต้องใช้อุปกรณ์ "Scuba" และค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูง ...จะจัดให้มีอีกในครั้งต่อๆไป และในเร็ว ๆ นี้ โดยใช้พื้นที่ของ phuketoutdoor.net ในการประชาสัมพันธ์ หากมีเพื่อนสมาชิกท่านใดสนใจก็สามารถเข้าร่วมได้ทันที ถือว่าเป็นการเที่ยวพักผ่อนว่ายน้ำดูปลาและชมปะการัง สำหรับผู้ที่ว่ายน้ำไม่เป็นแต่อยากร่วมด้วยก็ไม่ใช่ปัญหา ขยะบนฝั่งนั้นก็มาก ร่วมด้วยช่วยกัน คนละไม้คนละมือบ้านเราเมืองเราจะสะอาดขึ้นในบัดดล และเราก็จะยังคงมีภาพ และความประทับใจที่ยังคงความสวยงามมาให้ทุกคนได้ "แบ่งปัน" กันอีกนานแสนนาน

พอดีกับว่ากลุ่มชาวเอ๊าท์ดอร์ ไปตั้งแคมป์บริเวณเดียวกัน เหล่าอาสาจึงไปร่วมวง สร้างสานสัมพันธ์มิตรใหม่จนดึกดื่น

แว้บบบ มาดูรูปตัวเอง ขอบคุณครับที่เอารูปมาให้ดูกัน

กู้ภัยทางทะเล สภากาชาดไทย ฟังดูทะแม่งๆ ไปหน่อยนะครับ เหมือนมูลนิธิ อิอิ

 ชื่อเต็มของหน่วยงานพวกผม คือ หน่วยปฏิบัติการค้นหาและช่วยเหลือทางทะเล สภากาชาดไทย ครับผม  

แต่ตอนนี้ยามปกติไม่มีอะไรให้ค้นหาและช่วยเหลือ  พวกเราก็เลยทำหน้าที่ค้นหาขยะและตัดอวนที่คลุมกอปะการังกันไปก่อนเพราะอวนที่คลุมอยู่นั้นทำให้ปะการังไม่สามารถรับแสงแดดได้และตายในที่สุด พวกเราก็ลงไปตัด ตัด ตัด ตรง บริเวณหน้าหาดในยางนับว่ายังมีความสมบูรณ์ของสัตว์น้ำอยู่พอสมควร หอยมือเสือตัวขนาด 1 ฟุตมีอยู่ให้เห็นประปราย แต่ที่ตายไปก็เยอะ ครั้งที่แล้วเจอ ปลาการ์ตูนส้ม-ขาว อยู่กับดอกไม้ทะเล สองรัง แต่คราวนี้ เจ้านีโม่ ไม่รู้หายไปไหนแล้ว เศร้า เหลือแต่ปลาการ์ตูนอินเดียน

มีความสุขมากที่ได้เห็นกระทู้แบบนี้ใน PKOD ของคนอื่นด้วย

แต่ยังงงๆอยุ่น่ะครับว่า การเก็บขยะน้ำตื้น ถ้าใช้แต่ท่อหายใจ และ หน้ากาก

เวลาดำลงไป น้ำไปเข้าในท่อหรือครับ หรือ แค่ ยื่นมือหยิบขยะเฉยๆ

น้ำที่ว่าตื้น นี่ประมาณ 3- 12 เมตรครับ ดังนั้นยื่นมือเก็บไม่ได้แน่นอน ขยะที่ว่านี่ส่วนใหญ่จะเป็นพวกอวน ที่ชาวประมงแอบเข้ามาลากใกล้ชายฝั่ง ซึ่งผิดกฎหมาย แต่ก็ยังทำกันอยู่เพราะไม่มีใครไปใส่ใจจับอย่างจริงจัง อวนชาวประมงพวกนี้เขาใช้วิธีการลากครับ ซึ่งมันก็จะไปพันไปคลุมอยู่ที่โขดหินบ้าง กอปะการังบ้าง ขั้นตอนในการเก็บก็คือ

อัดอากาศลงไปในปอดให้เยอะที่สุด แล้วก็ดำน้ำปักหัวลงไปข้างล่างและทำการตัด ด้วยมีดหรืออุปกรณ์ที่เตรียมมาตัดเสร็จก็ต้องพับ และยัดเข้าถุงตาข่าย ซึ่งถือว่าเป็นงานที่หนักหนาเอาการเพราะหายใจไม่ได้และยังต้องใช้แรงในการทำงานใต้น้ำด้วย

ขอบคุณ น้าหนึ่ง ที่ช่วยอธิบายให้ฟังว่า ลงไปตัดอวนอย่างไร ป้าหนึ่ง ไม่ได้ตามไปด้วย เลยไม่มีโอกาสเห็นว่าเขาทำงานกันอึดแค่ไหน ... ลำพังตัวเองที่พยายามใช้หัวแม่เท้าเกี่ยวถุงพลาสติกในระดับน้ำแค่ 2 เมตรก็รู้ลำบากจะแย่อยู่แล้ว ... คราวหน้าถ้ามีโอกาส ช่วยสอน ป้า กลั้นหายใจใต้น้ำทั้งๆ ที่มีหน้ากากด้วยนะ จะไปเก็บรองเท้าข้างนั้นให้ได้

ยินดีที่ได้รู้จักพีๆ ทุกๆคนนะครับ (ผมสันครับ คนที่ชนแก้วด้วยน้ำเปล่าครับพี่ 555+)

นี้ซิคนเก่ง ...

เอากิจกรรมเข้ามาโพสเรื่อยๆ ยังงี้ คงมีแนวร่วมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆน่ะ ผมว่า

แนวกองหิน ปะการัง ดอกไม้ทะเล ฝูงปลาเล็ก ๆ น่ารัก ฯลฯ ... (ไม่มีรูปมาด้วยอ่ะเด่ะ) อยากให้ไปดูแล้วมาแบ่งปันความสวยงามของทะเลใกล้บ้านเรากันครับ

 ให้ป้าที่มีความพยายามเป็นอย่างมาก (หัวแม่เท้ามีประโยชน์จริงๆ)

 ให้ทุกๆคนกับกิจกรรมดีๆ...

อยากจะร่วมด้วยช่วยกัน...แต่ว่าดำน้ำและว่ายน้ำไม่เป็น...

ขอเป็นเก็บขยะริมชายหาดไปละกันนะถ้าง๊าน...เยอะมากกกก

ขอบคุณนะที่ให้ยืมตังค์ซื้อกล้องถ่ายใต้น้ำน่ะ...อิอิ

ขอขอบคุณป้าหนึ่งก็ภาพสวย ไม่งาม (ขยะในทะเล) มาฝาก 

ขอขอบคุณอาหารและเครื่องดื่มมึนๆ  Phuketoutdoor.net ด้วย

โอกาสหน้า จะบอกกล่าวกันล่วงหน้า จะได้มารวมแบ่งปัน ความสุขในการบำเพ็ญประโยชน์

ร่วมกัน ทั้งในทะเล และบริเวณชายหาด ให้ยังคงความสวยงามตลอดไป...ครับ    

ขอบคุณ และเป็นปลื้มจริง ๆ ที่อาสาสมัครผ่านการอบรม ยังมีการติดต่อ ทำกิจกรรมร่วมกันบ้าง แม้จะเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ถึงป้าจะถอยขาออกมาจากโครงการฯ แล้ว แต่ก็ยังรู้สึกผูกพัน และคิดถึงน้อง ๆ หลาน ๆ อาสาสมัคร SAR ทุก ๆ คน ยินดีให้การสนับสนุนหากมีการจัดกิจกรรมแบบนี้ขึ้นอีก ติดต่อป้ามาได้คับ (มะเห็นบอกป้าเลย หลังไมค์มาคุยกันได้)

บ้านเรา ไม่ดูแล แล้วใครจะมาดู เนาะ ร่วมด้วยช่วยกัน แบ่งปันกันไป

รอบหน้าป้าลงป่าววว??? เห็นอบรมมาตั้ง 14 รุ่น (หรือ 15 จำไม่ได้แล้ว) ยังม๊ะเคยเห็นป้าลงน้ำเลยอ่ะ เห็นแต่เกาะข้างขอบสระ.....อิอิ

วันนั้นที่ไปดำน้ำเจอ เจ้าบ้านตัวนี้ด้วย ปลาไหลมอร์เรย์ ลงไปดำน้ำ ที่ในยาง 2 ครั้งเจอทั้ง 2 ครั้งเลย

ภาพนี้เป็นภาพแทน เครดิตภาพจาก ชมรมคนรักเกาะสุรินทร์ www.savekohsurin.com

เจ้าปักเป้าหนามทุเรียนนี่ก็มีให้เห็นที่ในยาง 

เครดิตภาพจาก ชมรมคนรักเกาะสุรินทร์ www.savekohsurin.com ชมรมนี้เขามีนักถ่ายภาพใต้น้ำเยอะ

หอยมือเสือนี่ มีไม่ต่ำกว่า 10 ตัว ตัวขนาดฟุตนึงก็ยังพอมีให้เห็น

เครดิตภาพจาก กูเกิ้ล

ส่วนพระเอกของงาน เจ้านีโม่ คราวก่อนเจอ 2 ครอบครัว ลงคราวนี้ไม่พบแม้แต่ตัวเดียว ภาวนาอย่าให้โดนคนใจร้ายจับไปเลย

เครดิตภาพจากกูเกิ้ลอีกเช่นกัน

อยากซื้อเหมือนกันครับ ท่าน แต่ด้วยราคา housing ที่แพงกว่าตัวกล้องหลายเท่านัก จึงต้องอยากไปก่อน