ท่านที่ยังไม่ได้อ่านภาคแรก เชิญทางนี้ก่อนครับ

http://www.phuketoutdoor.net/forum/%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%B1%E0%B8%99/topic1581.html

วันที่ 6 วันที่ 29 ธันวาคม 2554 สบเมย(ดอยพุ่ยโค) อุทยานแห่งชาติแม่เงา น้ำตกแม่สวรรค์น้อย

ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นตามเคย 12.00 น. อาจเป็นเพราะหลับตั้งแต่บ่ายของเมื่อวาน เราออกรถจากบ้านยอดตำลึงประมาณตีสองกว่า ขับฝ่าความมืดบนถนนสายเปลี่ยว 105 ไปแบบไม่เร่งรีบครับ ผ่านมายี่สิบกว่ากิโล เริ่มเข้าเขตตัวอำเภอสบเมย พบแยกเลี้ยวซ้ายเข้าถนนคอนกรีตสายเล็กมาก(ย้ำว่าเล็กมาก) มุ่งสู่บ้านอุมดาเหนือ

ขับไต่เขาขึ้นไปประมาณสิบกว่ากิโล ถึงจอดหน้าโรงรียนบ้านอุมดาเหนือเพื่อแวะรับมัคคุเทศก์วัยโจ๋ที่นัดกันไว้ ตอนเกือบตีสี่ ขับรถบนถนนลูกรังต่อมาอีกห้ากิโลเมตร จอดรถที่ลานจอด ขนอุปกรณ์ถ่ายภาพ น้ำดื่มและไฟฉาย(อย่าลืม)

เดินขึ้นดอยฝ่าความมืดกันต่อ ขึ้นไปได้สิบนาที ต้องแวะนั่งหอบแมว... เนื่องจากเนินชันเอาการ ถือไปการนั่งชมดาวไปในตัว

กว่าจะถึงยอดดอยรู้สึกจะจำดาวได้ไปเกือบครึ่งท้องฟ้า... แต่เราก็ทำเวลาได้ดีครับ ประมาณชั่วโมงเดียว ฟ้ายังไม่สว่าง

 นั่งรออยู่ครู่ใหญ่ ขาประจำก็ส่งซิกมาแล้วฮะ

 ลมหนาวพัดมาเป็นระลอก… แต่พอแสงมากขึ้นเห็นอะไรต่อมิอะไรก็ลืมหนาวไปได้เหมือนกันครับ

 บนยอดนี่ยังมีเนินเล็กอีกสองลูกทำให้เราเห็นวิวได้แบบสามร้อยหกสิบองศาเลยฮะ

 ระหว่างรอ...คุณนายก้อหากิจกรรมโปรดมาทำแบบไม่กลัวเห็บเข้าหู

 ผม...มีรึจะน้อยหน้า ...ปลาวาฬแพลงกิ้ง... อิอิ

 กับหนึ่งชั่วโมงที่ต้องตะกายขึ้นมา ผมคิดว่าคุ้มครับ

 แสงแดดยามเช้ากับทุ่งหญ้าแบบอัลไพน์เนี่ย มันเข้ากันได้ดีจริงๆฮะ

 โคลสอัพพรมธรรมชาติชั้นดีกันอีกนิดส์... อื้มมม คร่อกกก...

 ย้ายทำเลมาที่เนินอีกฟาก ตอนนี้แบตเจ้ากรรมเริ่มแผลงฤทธิ์ติดๆดับๆ

 ตรงฝั่งนี้จะเป็นที่หลบลมหนาวไว้สำหรับท่านที่ต้องการมากางเต็นท์นอนบนนี้ครับ มีบริการลูกหาบวัยมัธยมแบกของให้ แต่ปัญหาคือซัพพลายน้ำด้านบนนี้ไม่มี... คุณชายและคุณหนูทั้งหลายจะขึ้นมาตั้งแคมป์คิดให้หนักนะครับ

 ดื่มด่ำกับธรรมชาติจนสิบโมงกว่าก้อได้เวลากลับครับ เนื่องจากมัคคุเทศก์ต้องไปเรียนหนังสือต่อ ขากลับเดินชิลด์มากเลย

 เจอเหลี่ยมนี้...มานั่งคำนวณแบบตรีโกณมิติสมัยมัธยม ก้อได้คำตอบว่า ตอนเดินฝ่าความมืดขึ้นมาทำไม ถึงได้นั่งหอบแมวถี่กว่าปกติ

 ขับรถกลับมาส่งไกด์ที่โรงเรียน วันนี้เค้าจัดกิจกรรมปีใหม่กัน คุณครูบี สาวชาวกะเหรี่ยงที่ผมติดต่อไว้เมื่อคืนอัธยาศัยดีมากครับ

โรงเรียนแห่งนี้ได้ทุนพัฒนาชนเผ่าบนที่สูงมาจากต่างประเทศ ทำให้หลายอย่างพร้อมและดูดีกว่าหลายแห่งที่ผมผ่านมา ร่ำลากันเสร็จ ออกเดินทางต่อ

สำหรับท่านที่จะตามไปติดต่อที่เบอร์นี้ฮะ 0-5307-1424 080-8528029 (ครูบี)

 ครู่หนึ่งก็มาถึงที่นี่ครับ ไม่มีการเก็บค่าธรรมเนียม ต้นไม่ใหญ่มากๆหลายคนโอบ บรรยากาศร่มรื่นสงบเงียบมาก ชอบ ชอบ

 ปัจจัยหลักคือแม่น้ำเงาที่ใสแจ๋วจนเห็นท้องน้ำด้านล่าง พัดพาเอาความชุ่มชื้นอุดมสมบูรณ์มาให้ครับ

 คราวหน้าหากผ่านมาอีก ผมจะมากางเต็นท์นอน+ล่องแพที่นี่ล่ะฮะ

 ได้เวลาขับรถกลับจากแม่สอดเข้ามาแม่สะเรียง ย้อนกลับไปตามเส้น 108 เพื่อไปที่น้ำตกแม่สวรรค์น้อย ทางเข้าวกวนและโหดเอาการครับ เมื่อไปถึงเราเดินลงไปชมน้ำตกและพักอยู่ครู่นึงจึงออกมา

ไม่มีภาพมาฝากครับเนื่องจากไม่ประทับใจ ขับกลับเข้าเมืองแม่ฮ่องสอน แวะเติมน้ำมัน กลับเข้าที่พักอาบน้ำ ออกรถมาหาของทานในตลาด ขับรถชมเมืองจนค่ำ แล้วก็กลับมาพักผ่อนเตรียมเดินทางไกลในวันรุ่งขึ้นครับ

 จริงๆแล้วแม่สะเรียงยังมีอีกหลายแห่งที่น่าสนใจเช่นอุทยานแห่งชาติสาละวินโดยเฉพาะวัดสวยๆที่ผมไปมาเมื่อปี 2006ดูจากภาพเก่าๆแล้วกันนะฮะ

 ล่องสาละวิน

 Kitti : งานนี้ทุ่มเทเพื่อชาว PKOD โดยเฉพาะ..."คาที่เหนือดอยพุ่ยโค" กลับมาเนี่ยยังคันจมูกไม่หายเลย

สู่บ้านท่าตาฝั่ง

 ...

 วัดในเมืองแม่สะเรียง

 การผสมผสานกันระหว่างศิลปะไทยและพม่า

 ...

 ที่ไม่ควรพลาด ถ้ำแก้วโกมล ในอำเภอแม่ลาน้อย ผมไปตอนที่เพิ่งเปิดใหม่ๆ เห็นว่าปัจจุบันไม่อนุญาติให้บันทึกภาพแล้วครับ

 ผลึกแคลไซต์ในถ้ำอุ่น เดินสบาย ไม่หนาวเลยครับ แต่เลนส์กล้องจะขึ้นฝ้าเนื่องจากความแตกต่างของด้านในกับภายนอก เสียดายที่ตอนนั้นยังไม่มีแฟลชครับ

 มรดกแห่งธรรมชาติ ที่ควรอนุรักษ์เอาไว้ให้นานที่สุด

 วิวระหว่างทาง ไปบ้านชนเผ่า