หนองเขียว - เมืองงอย (เก่า) สปป.ลาว "เงาแห่งสายน้ำอู"

จากแยกปากมองมาไม่นาน รถมินิแวนได้จอดที่คิวรถเล็ก ๆ ของเมืองหนองเขียว ตอนเที่ยงวัน... เสียงแว่วมาจากหน้ารถ "ท่าเรือไปเมืองงอยทางนี้ พร้อมชี้บอกทาง... เดินไปก็ได้ ไม่ไกล" แต่พอเดินจริง ๆ มันก็ไกลใช้ได้อยู่ บวกเข้ากับเป้น้ำหนักมากกว่า 10 ก.ก. และอุณหภูมิขณะพระอาทิตย์ส่องตรงหัวด้วยแล้ว บอกได้คำเดียวว่า ได้ใจ!

ที่นี่ดูจะเป็นคิวรถที่สวยงามที่นึงในโลก เพราะมีเทือกเขาหินปูนสีเขียวขจีขนาดใหญ่เป็นฉากหลัง ตัดกับท้องฟ้าสีคราม งดงามยิ่งนักเชียว

(ภาพ: เส้นทางเดินไปที่ท่าเรือหนองเขียว)

ถึงท่าเรือไปเมืองงอย (เก่า) มีร้านอาหารเล็ก ๆ คอยต้อนรับนักท่องเที่ยว ระหว่างรอเรือที่จะออกในชั่วโมงถัดไป ขอเปิดเมนูหาอาหารตุนไว้ในท้องก่อน...

(ภาพ: สถานที่ขายตั๋วเรือไปเมืองงอย)

ระหว่างนั่งรออาหาร ก็ขอเสริมความรู้เล็กน้อยเกี่ยวกับเมืองงอยให้กันก่อน

เมืองงอย (เก่า) เป็นเมืองเล็ก ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่อย่างสงบท่ามกลางธรรมชาติอันบริสุทธิ์ทางตอนเหนือของลาว ซึ่งการเดินทางสู่เมืองงอยนั้น มีเพียงเส้นทางเดียวคือ ทางเรือ

(สถานที่: บริเวณท่าเรือหนองเขียว)

และด้วยเหตุผลในเรื่องการสัญจรที่ลำบากนี้ เมืองงอยจึงได้ย้ายมาตั้งใหม่ที่หนองเขียวแทน ผมจึงต้องมีวงเล็บ (เก่า) กับจุดหมายที่เราจะไปกัน

(สถานที่: บริเวณท่าเรือหนองเขียว)

พาชมวิวทิวทัศน์ และวิถีชีวิตสองริมฝั่งแม่น้ำ ที่บริเวณท่าเรือหนองเขียว

(ภาพ: สะพานข้ามแม่น้ำอู)

ยืนมอง ณ จุดนี้ ฝั่งตรงข้ามเห็นห้องพักเล็ก ๆ กระจายออกไปอยู่เหนือริมน้ำ ให้จินตนาการถึง หากได้จิบกาแฟที่ระเบียง อากาศเย็น ๆ ยามเช้านี่ มันจะซักขนาดไหน

(ภาพ: ห้องพักเล็ก ๆ ริมแม่น้ำอู)

ผมใช้เวลายืนพินิจพิเคราะห์ดูรอบ ๆ ตัว ในความอลังการ ความสวยงาม ความอุดมสมบูรณ์ของขุนเขาบริเวณนี้ ช่างเจริญใจดีแท้

(สถานที่: หนองเขียว)

ข้าวผัดร้อน ๆ ถูกนำมาวางบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว... ขอโซ้ยก่อนนะ

(สถานที่: บริเวณท่าเรือหนองเขียว)

ได้เวลาออกเรือไปเมืองงอย (เก่า) กันแล้ว ผู้ร่วมทริปครั้งนี้มีเราคนไทย 4 ที่เหลือต่างชาติ และชาวลาว เต็มลำ!

(ภาพ: สะพานข้ามแม่น้ำอู)

เรือค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปอย่างช้า ๆ ให้รู้สึกว่ามีเวลาได้มองวิวทิวทัศน์รอบ ๆ ตัว และวิถีชีวิตริมน้ำอูได้อย่างถนัดตา

(ภาพ: วิถีชีวิตริมแม่น้ำอู)

เรากำลังเดินทางไปสู่เมืองเก่าแก่ที่มีอายุมากกว่า 400 ปี และอดีตเคยเป็นหัวเมืองสำคัญหัวเมืองหนึ่งของ สปป.ลาว เพราะอยู่ระหว่างเส้นทางสัญจรระหว่างประเทศจีน ลาว และภูมิภาคสุวรรณภูมิ

(ภาพ: วิถีชีวิตริมแม่น้ำอู)

ชอบภาพแนววีถีผู้คนมากเลยครับ โดยเฉพาะภาพเด็กนั่งที่บันไดริมท่าเรือหนองเขียวครับ

จิบกาแฟทั้งชุดนอนหัวเช้าๆที่นอกชาน น่าว่าสดดีนิ๊  ภาพมุมนี้อลังธรรมชาติดีจังครับ

เด็กเท่านั้นที่สามารถกินได้สนุกสนานเมามันขนาดนี้  จังหวะมองตาอารมณ์พอดิบพอดีเลยคับท่าน...ชอบๆ

ตามไปเที่ยว "เมืองหงอย" ด้วยคน อิอิ

ขอบคุณครับพี่ตรี... ภูเก็ตก็คงจะหาแนวนี้ได้แถวหมู่บ้านไทยใหม่ เกาะสิเหร่ ครับ ว่าง ๆ ลองไปดูครับ 

ได้ยืนมองภูเขาหินปูนที่ตระหง่านอยู่และมีต้นไม้ปกคลุมทั้งลูก สบายใจดีนักแล

กินเสร็จมีเต้นโชว์ด้วยครับ แม่ร้องเพลง ยายตบมือ เด็กเต้น เรียกรอยยิ้มได้เลย

พี่นก ลองจองซักทริปสิ ผมว่าพี่ไม่ผิดหวัง​!

มาร่ายกันต่อ...

ล่องเรือมาซักครู่ เห็นภาพนี้แล้วให้รู้สึกว่า ประตูสู่เมืองงอยกำลังเปิดต้อนรับพวกเรา

(ภาพ: ธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ริมฝั่งน้ำอู่)

สองข้างทางระหว่างล่องเรือไปนั้น ไม่ได้ทำให้รู้สึกเบื่อเลย เพราะรูปแบบวิถีชีวิต และความสวยงามตามธรรมชาติที่คอยสะกิดให้เรามองดูรอบตัวอย่างตื่นเต้น มีทั้งในแนวของการทำมาหากิน

(ภาพ: อาชีพหลักอาชีพหนึ่ง ในลำน้ำอู)

ความงดงามตามธรรมชาติ

(ภาพ: เนินเขาหญ้าริมฝั่งน้ำอู)

เรือนกระจกผืนมหึมา ที่สะท้อนให้เห็นภาพความงาม

(ภาพ: เงาสะท้อนของความสมบูรณ์)

และหลาย ๆ ชีวิต หลากกิจกรรมที่ริมน้ำ

(ภาพ: เด็กเดินกลับจากโรงเรียน บ้างแวะเล่นน้ำ บ้างเดินกลับบ้าน)

ลำน้ำอู ถือเป็นเส้นเลือดใหญ่ที่หล่อเลี้ยงชาวเมืองงอย สายน้ำบางช่วงราบเรียบใสราวกระจก แต่บางช่วงเชี่ยวกราก

(ภาพ: ลำน้ำอูไม่ได้ราบเรียบเสมอไป)

1 ชั่วโมงโดยประมาณ เรือเข้าจอดเทียบท่าที่เมืองงอย คนขับเรือลำเลียงสัมภาระออกจากเรือ เตรียมรับสัมภาระใหม่ที่วางรออยู่ที่ท่า เพื่อขนกลับไปยังหนองเขียว

(สถานที่: ท่าเรือเมืองงอย (เก่า))

ที่ท่าเรือดูแออัด เพราะบันไดที่ใช้สัญจรเดินขึ้นลงจากท่าเรือเข้ายังหมู่บ้านค่อนข้างแคบ ยังไม่รวมสัมภาระต่าง ๆ ที่วางอยู่บนสะพานด้วย

(สถานที่: ท่าเรือเมืองงอย (เก่า))

เดินจากท่าเรือเข้าสู่หมู่บ้านเพื่อหาที่พัก มองไปรอบ ๆ ก็เห็นอาคันตุกะที่มาเยือนก่อนเรา แต่ก็ไม่มาก

(ภาพ: ต้อนรับด้วยน้ำตา) 

เมืองงอย มีถนนเส้นหลักเพียงเส้นเดียว จากต้นทางจนถึงปลายทาง ตีคร่าว ๆ ได้ว่าประมาณ 400 เมตร เราเดินหาที่พักกันจนสุดถนน เพื่อให้ได้บรรยากาศที่พอใจ

(ภาพ: ตามหาที่พักในดวงใจ)

จนได้ที่พักคือ "บ้านสวนพ้าว" ของอ้ายจ่อย ราคาคืนละ 160 บาท

พอสรุปราคาที่พักที่นี่ได้ว่า อยู่ระหว่าง 80-250 บาท

(สถานที่: เปลที่ผูกตรงระเบียงไม้เล็ก ๆ หน้าห้องพัก ที่บ้านสวนพ้าว)